Geçenlerde biri "Fotoğraflardaki o gülümsemeniz gerçekmiş.” dedi. Bu cümle beni çok mutlu etti. Çünkü o gülümseme, bir poz değil; her şeye rağmen iyi kalmaya, iyi düşünmeye, iyi üretmeye dair bir seçim. Gülümsemek, beni çevrem, işim, öğrencilerim, birlikte çalıştıklarım ve etkileşimde olduklarımla bağlayan, her şeye rağmen bir direnç, doğal bir refleks. "Herkes kendi kalbinin ekmeğini yer"

Sigorta şirketi kuruluşu için duvarları yükselten, zayıf sermayeli yapıların eleneceği ve birleşme–satın almaları getirmesi muhtemel, kriz öncesi müdahale dönemine geçilen, daha az şirket ama daha sağlam bilanço dönemini başlatan 2025, değişimin, dayanıklılığın ve düzenlemenin yılı oldu.  Umarım 2026, hedeflendiği gibi sigorta sektöründe "fiyatla değil, sermayeyle rekabet", ürün çeşitliliği, dijitalleşme ve istikrarın ön planda olduğu, devlet desteğiyle koruma açıklarının aza

bence geleceğin sigortacılığı hâlâ insanla anlamlı. Yapay zekayı ve ekranları ne kadar iyi kullanırsak kullanalım, asıl farkı yaratan; o veriyi gerçek hayatın riskleriyle, sorumluluk bilinciyle ve insan sezgisiyle harmanlamak.İnsanı makineden ayıran temel fark; sadece en yüksek hıza veya en karmaşık hesaba ulaşması değil, teknik ustalığını vicdanın ağırlığıyla birleştirip sonucun sorumluluğunu omuzlarında taşıyabilmesidir.