İşte tam da risk blokları dediğimiz şeyle karşı karşıyayız. Dünya artık birbirinden kopuk, izole risklerin olduğu bir yer değil. Bir coğrafyada yaşanan bir olayın etkisi çok kısa sürede başka ülkelerin ekonomilerine, ticaretine ve hatta günlük hayatına kadar uzanabiliyor. Hürmüz krizi, bugün bize şunu gösteriyor: Riskin adresi belli olabilir ama faturası her zaman küreseldir.

Sorun kadınlarda değil. Sorun sistemlerde.Kadınlar iş hayatına sonradan “dahil” oldu ama sistem onlara göre yeniden tasarlanmadı. Sigortacılıkta risk yönetimi ile kadınların düşünme biçimi arasında şaşırtıcı bir uyum çok dikkat çekici. Sigorta sektörünün bu doğal uyumu görmezden gelmesi, önemli bir fırsatı kaçırması anlamına geliyor.8 Mart sadece kutlu değil, aynı zamanda anlamlı olsun.

Deprem oluyor-Kanun çıkıyor- Kayıp sigortalanmıyor. Deprem, artık bir “doğal afet” olarak değil, doğru yönetilmediğinde hızla ekonomik bir riske dönüşen bir durum hâline geliyor; sigorta sistemi bu yapıya entegre edilmediği sürece ne gerçek bir dayanıklılık kurulabiliyor, ne sürdürülebilirlik sağlanabiliyor, Ülke olarak hâlâ sistemli risk yönetimini bekliyoruz. Ama asıl acı olan yeni bir deprem olmadan bu konuların hızlanmaması.