Deprem oluyor-Kanun çıkıyor- Kayıp sigortalanmıyor. Deprem, artık bir “doğal afet” olarak değil, doğru yönetilmediğinde hızla ekonomik bir riske dönüşen bir durum hâline geliyor; sigorta sistemi bu yapıya entegre edilmediği sürece ne gerçek bir dayanıklılık kurulabiliyor, ne sürdürülebilirlik sağlanabiliyor, Ülke olarak hâlâ sistemli risk yönetimini bekliyoruz. Ama asıl acı olan yeni bir deprem olmadan bu konuların hızlanmaması.

Savaşı uzaktan yaşayan ülkelerde yıkım ekonomik ve psikolojiktir. Petrol fiyatını yükselten, enflasyon beklentilerini bozan bu olaylar mutfağa doğrudan bir darbedir, hayatı daha da pahalılaştırır. Yoksulluk arttıkça sigorta lüks gibi algılanır ve risk tam da bu noktada büyür. Korumasızlık derinleşir; protection gap artar. artan koruma açıkları sadece ekonomik değil, toplumsal bir risktir.

Sigorta şirketi kuruluşu için duvarları yükselten, zayıf sermayeli yapıların eleneceği ve birleşme–satın almaları getirmesi muhtemel, kriz öncesi müdahale dönemine geçilen, daha az şirket ama daha sağlam bilanço dönemini başlatan 2025, değişimin, dayanıklılığın ve düzenlemenin yılı oldu.  Umarım 2026, hedeflendiği gibi sigorta sektöründe "fiyatla değil, sermayeyle rekabet", ürün çeşitliliği, dijitalleşme ve istikrarın ön planda olduğu, devlet desteğiyle koruma açıklarının aza